MarkJin nc
-พี่มาร์คเขาเริ่มออกกำลังกายแล้วล่ะครับ-
Mark’s Part
Kakao chat
Mark_Tuan : เข้ายิมมั้ยวันนี้
Jinyoung_0922jy : ผมเข้าทุกวัน
Mark_Tuan : พี่ไปด้วย
Jinyoung_0922jy : ผีเข้าเหรอไง
Mark_Tuan : เปล่า แต่ร่างบาร์บี้จะเข้าพี่แทน ตัวพี่กะป๋อยนึงแล้ว ไม่รู้ว่าอาบน้ำแล้วตัวหดหรือเปล่า...
Jinyoung_0922jy : 5555555 โอเค งั้นเจอกันที่ยิม ผมจะเข้าหอละ ออกมาเดินเล่นแป๊ปนึง
Mark_Tuan : พี่จะไปรับ ยืนอยู่ตรงนั้นแหละ
Jinyoung_0922jy : .... นี่! แอบตามมาเหรอ
Mark_Tuan : เปล่า ขับผ่านมาต่างหาก
Jinyoung_0922jy : (...)
“หยุดพิมพ์ได้แล้ว” ผมเอ่ยทักคนเคยตัวเล็ก เพราะตอนนี้กล้ามเขาใหญ่กว่าหัวผมแล้วครับ
“ตามมาทำไมอะ” จินยองหน้างอ ปากเผยอออกอย่างงอแง
“จะไปยิม”
“รีบเหรอ ผมเดินเล่นไปแป๊บเดียวเอง”
“งั้นเดี๋ยวเดินด้วยกันต่ออีกสักพักนึงก็ได้”
“พี่ก็รู้ว่าผมชอบเดินคนเดียว”
“แล้วจะให้พี่ทำยังไง”
“ใครให้พี่ตามผมมา” จินยองเริ่มไม่สบอารมณ์
“...” ผมเลือกที่จะเงียบ เพราะผมผิดครับ เงียบดีกว่า เดี๋ยวยาว
จินยองมองหน้าผมอย่างหาเรื่อง ณ จุดนี้กลัวน้องเขาเหมือนกันครับ เอาแขนฟาดผมแขนผมอาจจะหักได้... ล้อเล่นครับ
“พี่ขอโทษ” ทางเลือกสุดท้ายแล้วครับ ผมขอโทษจินยอง
“พี่ขอโทษๆๆๆๆๆๆ นะ พี่ผิดเอง” ผมกำลังอ้อนเขา ทุกคนครับ ผมอ้อนจินยอง ... ผมทำอะไรอยู่! ผมโคตรจะเกลียดเอกโย แต่ตอนนี้ผมอ้อนจินยอง แบบไม่มีใครสั่งให้ทำ ใจสั่งมาล้วนๆ
“เห้อ หยุดทำแบบนี้ได้แล้ว พี่ก็น่ารักตลอดอะ” จินยองยอมแพ้
“งั้นพี่พาไปเลี้ยงหนม”
“ตลกแล้วมาร์ค เรากำลังจะไปยิมกัน”
“ลืมเลย โอเค งั้นไปยิม เดี๋ยวเลี้ยงอกไก่ปั่น”
“555555555 ไปได้แล้ว!”
ยิม
“จินยองงงง พี่เหนื่อยมากเลย”
ผมท้อแท้มากครับ การออกกำลังกายเป็นอะไรที่เหนื่อยที่สุดในชีวิตรองจากการเป็นไอดอลเลย
“พี่เล่นไปแป๊บเดียวเองนะ” จินยองตวัดตามามอง ในขณะที่เขากำลังsquatsอยู่
ผมล่ะชอบจริงๆเลยท่านี้ อยากนั่งมองเขาเล่นไปนานๆ
“มาร์ค”
เสียงจินยองเรียกสติผมอีกครั้ง เคลิ้มเลยครับ ก้นจินยองน่ะ ..... แวไวแยยกจ/กส เข้าใจผมนะครับ
“ฮือออ พี่เหนื่อยจริงๆ วันหลังเราค่อยมาเล่นกันใหม่ได้ไหม” ผมขอร้อง ไม่ไหวแล้วครับ ไอ้ที่จินยองบอกว่าผมเล่นไปแป๊บเดียวคือผมเล่นไปเกือบชั่วโมง และครับ เกือบชั่วโมงคือแป๊บเดียวของจินยอง
“ผมยอมก็ได้ นี่เห็นพี่เพิ่งกลับมาออกกำลังกายหรอกนะ หักโหมมันจะไม่ดี”
“แต่เรื่องอื่นพี่หักโหมได้นะ” ผมยิ้มรว้ายๆ
“เรื่องอะไร”
ผมไม่ตอบ แต่วิ๊งค์ให้จินยองไป1ทีแล้วยิ้มมุมปากไปให้ คงพอเข้าใจแหละครับ
“ไอ้บ้า หยุดพูดเรื่องพวกนี้ก่อนได้ไหม”
“พี่พูดกับจินยองคนเดียว ไม่ได้เหรอ”
“...”
“งั้นพี่จะไปพูดกับคนอื.....”
“ก็ลองดูสิ”
จินยองisจินยองครับ ปากบอกไม่แต่ใจบอกรัก
“มาร์ค น้ำใครอะอันนี้”
“น้ำไหน มีตั้งสองขวดที่ใส่กระเป๋ามา อย่ากินขวดเขียวนะ ของเพื่อนพี่ พี่ลืมเอาออ...” ไม่ทันอะครับ ผมหันไปเจอจินยองดื่มน้ำดังอึกๆๆ
“จินยอง!! หยุด หยู๊ดดดดด” ผมห้ามแทบไม่ทัน แต่มันก็ไม่ทันจริงๆ
“น้ำมันมีอะไรอะมาร์ค ก็ปกติปะ”
“วันหลังฟังพี่ก่อน”
“แต่น้ำมันก็คือน้ำเปล่าไห....”
“บอกให้ฟัง!!!”
ผมตวาดจินยองครั้งแรกในรอบปี อยู่ด้วยกันผมไม่เคยทำท่าที่หงุดหงิดจริงจังแบบนี้มาก่อน
“... มาร์ค...”
“ไปคุยที่รถ” ผมพูดแค่นั้นแล้วดึงกระเป๋ามาจากเขา ไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ผมจัดมาของเขาวางไว้ให้เขาเปลี่ยน แต่ผมไม่อะครับ ผมเดินไปที่รถทั้งอย่างนั้น โยนขวดน้ำเจ้าปัญหาลงถังขยะ แล้วขึ้นรถ รอเขา
สิบนาทีแล้ว เขายังไม่มาเลย น่าจะกำลังเดิน ผมเดานะ เพราะจินยองเปลี่ยนชุดไม่นานหรอก น่าจะทำใจอยู่
ผมเห็นเขาเดินมาไกลๆ หน้าผมที่เมื่อกี้ชะเง้อชะแง้มองว่าเมื่อไหร่เขาจะมาแปรเปลี่ยนมาเป็นเข้มขึ้น ทำขรึมไว้ก่อน ให้เด็กมันกลัว
จินยองเปิดประตูที่นั่งด้านหลัง กำลังจะสอดตัวเข้ามานั่งเบาะหลัง
“มานั่งหน้า” ผมบอกเสียงเข้ม แอบน่ากลัวเหมือนกันนะผมอะ
จินยองปิดประตูแล้วเดินมานั่งหน้า นั่งนิ่งๆ ใบหน้าเฉยเมยแต่แววตารู้สึกผิดอย่างรู้สึกได้
“น้องขอโทษ” จินยองเอ่ย ใจผ้มม ทุกคนครับ จินยองแทนตัวว่าน้อง ผมแบบ อุแง
“น้องไม่รู้ว่าในน้ำมีอะไรนะ แต่ว่า.. อือ ตอนนี้น้องร้อนมากเลย”
เอาแล้วคร้าบบบ ทุกโค้นน นี่ผมลืมบอกไปหรือเปล่าว่าในน้ำมีอะไร แงงง ในน้ำผสมยาปลุกครับ เพื่อนมันจะพิเรนทร์ไปซื้อมาผสม แต่ไม่ได้เอาไปทำอะไรซะงั้น เลยเอามาฝากไว้ที่ผมแทน เวนกรรมเลยทีนี้ แต่แอบเข้าทางผมอยู่นะ ช่วงนี้จินยองเข้ายิมทุกวันเลย เราแทบไม่มีเวลาจะ’กอด’กัน เช้าก็งาน ค่ำก็ยิม ดึกก็กลับมานอน
“อือ.. มาร์ค ในน้ำมีอะไร” จินยองเกร็งขึ้น บีบขาตัวเองแน่น
“พี่ไม่รู้ เพื่อนพี่บอกแค่อย่ากิน” ผมโกหกไป เพราะเดี๋ยวจินยองจะถามต่อว่าไปเอายามาจากไหน ทำไมต้องใช้ ต่างๆๆๆๆๆ เยอะมาก ผมกลัวตอบไม่หมด
“ไม่เนียน มาร์ค เล่นอะไร อย่าให้โกรธ” จินยองตวัดสายตามามอง ตาเฉี่ยวขึ้น หน้าเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ
“เพื่อนพี่ จริงๆ พี่ไม่เกี่ยวเลย มันแค่ลองเอามาผสมกินเล่น แต่มันก็ไม่กล้ากิน เลยเอามายัดไว้กับพี่ จริงๆ เชื่อพี่นะจินยอง” ผมอธิบายช้าๆ
“อึก.. ให้มันจริง”
“สาบาน”
“อืออ.. ช่างเถอะ รีบกลับบ้าน”
“ให้พี่ช่วย...”
“กลับบ้านก่อน”
ผมสตาร์ทรถเหยียบเกือบมิดเลยครับ อันนี้ถือว่าอนุญาตแล้วแน่นอน หวานเจี๊ยบแน่ทีนี้ อะกึ้ยๆๆ
Jinyoung’s Part
“ม้าค อือ..” ผมนอนทรมานอยู่บนเตียง ส่วนมาร์คไปอาบน้ำเพราะเหงื่อเยอะ แต่ทำไมถึงให้ผมรอ ก็รู้ว่าผมต้องการ
“อื้อออ ทำไมนานจังเลย” ผมเดินบิดมาที่ห้องน้ำ เปิดประตูเข้าไปแล้วปิดมันลง จัดแจงถอดเสื้อผ้าตัวเองแล้วเดินไปหามาร์คที่ยืนให้ฝัดบัวรดน้ำอยู่ ผมกอดมาร์คจากด้านหลัง
“รอให้จินยองมาถึงนี่ไง”
“แกล้งอีกแล้ว อย่าเพิ่งแกล้งสิ ตอนนี้น้องน่าแกล้งตรงไหนฮะ..”
“น่าฟัดมากกว่า”
“อื้ออ..”
มาร์คประกบปากเขาลงมาที่ปากผม ขบเม้มเบาๆ ส่งลิ้นร้อนมาตวัดต้อนอย่างเอาแต่ใจ และผมตอบรับลิ้นนั้นอย่างรู้งาน
“ที่อ่างไหม” มาร์คถาม
“ต..ตรงนี้เลย” ผมตอบ
มาร์คจับผมหันหน้าเข้าผนัง พรมจูบหัวไหล่ ลงมาตามแนวกระดูกสันหลัง ชักรูดแกนกายตัวเขาแล้วค่อยๆดันเข้ามาโดนไม่มีการเบิกทางใดๆ
“อืออ! มาร์ค เจ็บ!!”
“รู้ พี่รู้ ไม่ได้ทำนาน พี่จะใจเย็น”
มาร์ครักษาคำพูด เขาใจเย็นกับทุกกระบวนท่า เบี่ยงเบนความเจ็บปวดผมโดยการเอื้อมมือมารั้งตัวตนของผมเบาๆ จนตัวตนของมาร์คเข้ามาจนสุด
“อือออ ม...มาร์ค”
“ขยับนะ”
มาร์คขยับออกเชื่องช้า รั้งแกนกายออกเกือบหมดแล้วกระแทกเข้ามาใหม่อย่างสม่ำเสมอ ‘เชื่องช้าแต่หนักแน่น’ ผมแพ้เขาเรื่องนี้ตลอด
“อื้อ เร็ว..” ผมร้องขอ
“พูดเองนะ”
มาร์ครั้งเข้าออกเร็วขึ้น ผมรับรู้ว่าอันนี้อยู่ในระดับปานกลาง เขายังคงไม่กล้ารุนแรงกับผม เขาน่ารักเสมอเลย...
“ม้าคคค.. อื้อ เร็วๆเลย นะ น้องขอ” ผมเอี้ยวคอหันไปมองด้วยสายตาต้องการ กัดปากอิ่มที่เจ่อบวมเพราะจูบเมื่อตอนแรก สายน้ำจากฝักบัวรดผ่านตัวผมยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่ไปอีก
“จินยอง.. พี่เตือนแล้วนะ”
“อื้ออ.. แล้วน้องเคยฟังมาร์คที่ไหน อ๊าา”
มาร์คเพิ่มความเร็วขึ้น เร็วขึ้น และเร็วขึ้น ผมอดยอมรับไม่ได้ว่าชอบจังหวะนี้... จริงๆครับ
เราถึงจุดอิ่มตัวกันทั้งคู่ในเวลาต่อมา และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่รอบเดียว เกือบตี2ครับวันนั้น...
เวลาผ่านไป...
“ทุกคนครับ พี่มาร์คเริ่มออกกำลังกายแล้วล่ะครับ” ผมเอามาบอกให้แฟนๆรู้ว่ามาร์คเริ่มเข้ายิม แต่กลับจบยิมจะทำอะไรต่อ ละไว้ในฐานที่เข้าใจแล้วกันครับ ;)
